Mijn eigen strijd met voeding begon onschuldig, met diëten. Maar stap voor stap sloot ik steeds meer voedingsgroepen uit, tot er nauwelijks iets overbleef. Er volgden periodes van strikte controle, afgewisseld met momenten van verlies.
Na weken van restrictie kwamen de eetbuien. Dit resulteerde dan in een avond waarop ik alles at wat ik mezelf had verboden. In de wereld van intuïtief eten noemen ze dat de laatste avondmaal-mentaliteit: nog een keer alles eten om de volgende dag weer streng te beginnen. Hoe langer die cyclus duurde, hoe dieper ik erin verstrikt raakte.
Mijn eetbuien namen toe, mijn zelfvertrouwen nam af en mijn relatie met eten werd steeds ongezonder. Ik heb veel therapieën gevolgd, maar weinig daarvan hielp echt. Lang dacht ik dat het voor altijd zo zou blijven, dat ik het moest accepteren. Toch gaat het nu echt veel beter. Ik heb al lange tijd geen eetbui meer gehad.
Wat intuïtief eten voor mij betekende
intuïtief eten heeft mij het meest geholpen. Het is geen snelle oplossing, maar een langzaam proces van opnieuw leren luisteren ” echt luisteren” naar wat je lichaam nodig heeft. Er zijn veel boeken, coaches en cursussen die je kunnen begeleiden. Wat belangrijk is, is dat je bij de kern blijft: jezelf de tijd gunnen om te herstellen en te groeien.
Voor mij kwam de echte verandering toen ik de cursus van Saskia Koopman volgde. Ze biedt veel online cursussen aan, wat voor mij ideaal is omdat ik ze kan blijven bekijken. Er zijn namelijk periodes waarin een opfrissing enorm kan helpen.
Dit is geen reclame; ik heb geen enkel belang bij haar werk. Op haar website vind je ook een gratis masterclass met veel waardevolle informatie.
Daarnaast bestaan er talloze andere bronnen: boeken, herstelaccounts, en gratis podcasts op Spotify die steun bieden in het proces. Toch merkte ik dat kennis pas echt iets wordt van jezelf wanneer je het doorleeft, wanneer je het de tijd geeft om te zakken. Actief deelnemen aan herstel, nadenken, observeren, luisteren naar andere herstelverhalen “ maakt het verschil.
De sporen van een eetstoornis zitten diep in onze hersenen. Het vraagt zachtheid en geduld om nieuwe paden te vormen.
Wat intuïtief eten mij leerde
- Vertrouwen op mijn lichaam in plaats van vechten ertegen
- Niet langer volgen wat mag of niet mag, maar luisteren naar honger, verzadiging en rust
- Ontspanning: minder schuldgevoel, minder regels, meer vrijheid
- Zien dat eten niet goed of fout is, maar een vorm van zelfzorg
- Mildheid ontwikkelen, met je lichaam als bondgenoot in plaats van vijand
Herstel vraagt tijd en hulp
Onbehandelde eetstoornissen zijn gevaarlijk en kunnen leiden tot depressie of lichamelijke problemen. Vraag op tijd hulp bij een huisarts of gespecialiseerde therapeut. Herstel is mogelijk, stap voor stap, met geduld, kennis en zelfcompassie.
