Opinie en eigen verhaal door L.B.
Volgens Seneca is de rede de kern van onze natuur. Hij vond dus ook dat passies en emoties moeten niet onderdrukt maar onderworpen aan de rede moesten worden.
Maar de rede is een instrument, niets meer. Ze kan ons behoeden voor de grootste dwaasheden, maar ze kan het leven niet dragen. Goethe had gelijk: wie zich uitsluitend laat leiden door rationaliteit, verdort vanbinnen. En ik kan met niet ontdoen van het idee dat de rede uiteindelijk machteloos is tegenover de gemoedstoestand, dat gevoel sterker is dan inzicht. Want je kan jezelf niet uit een depressie denken.
Dan is er nog de intuïtie, dat onverklaarbare gevoel dat we soms onmiddellijk hebben bij een ander, is volgens mij vaak betrouwbaarder dan duizend woorden. De rede bestaat uit woorden en taal. Woorden misleiden. Ze zijn aangeleerd, geoefend, geconditioneerd. Gevoel daarentegen , dat plotselinge besef dat iemand echt of onecht is, dat is zuiver.
Ik weet binnen enkele seconden of iemand een deugdelijk mens is. Hoe iemand naar me kijkt, hoe een glimlach net iets te lang blijft hangen, hoe de ogen even flikkeren, voor mij is het genoeg. Mijn moeder zou zeggen dat ik overdrijf. Maar ik weet wat ik zie.
Wanneer ik vertel over mijn ziekten, over mijn onzichtbare ziekten, verandert hun blik. Er is een korte aarzeling, een microseconde van iets wat ze zelf niet eens beseffen. Medelijden, ongeloof, een lichte afkeer misschien. En ik weet dan dat ze me niet geloven. Dat ze al zijn begonnen me te reduceren tot iets dat ze kunnen vergeten.
Niet geloofd worden is een vorm van uitgewiste existentie. Een langzaam oplossen in de ogen van anderen. Niet geloofd worden is kafkaesk, je kan er weinig aan doen. Het is vermoeidheid.
De meeste mensen willen niet begrijpen. Ze zijn te druk met zichzelf, met hun kleine routines en hun morele zekerheden. Ze weigeren iets bij te leren en emotionele intelligentie is hen vreemd.
Dus ja, vermijd ze. Vermijd de halfdoden. Zoek zielen die nog voelen, die bereid zijn iets te verliezen.
En bovenal: vertrouw op je iintuïtie. Het is het enige wat nog niet volledig bedorven is.
