Al jarenlang worstel ik met eetstoornissen en depressies. De ene dag gaat al wat beter dan de andere. Soms gaat het een hele tijd goed, maar de demonen komen toch weer terug na een tijd. Gelukkig leer je er wel iets of wat mee om te gaan, de rugzak wordt lichter om te dragen, maar de rugzak blijft toch wel erg lang. Iedereen heeft miserie, problemen, moeilijkheden. Vandaar ben ik blij met een plek zoals deze, waar we erover vrij kunnen praten. Intuïtief eten heeft me ontzettend geholpen. En voor de depressie is naar buiten gaan de beste remedie. Dit werkt alleszins op het moment zelf.
Ik denk dat een mens een zekere mate aan problemen nodig heeft. Een leven waar alles perfect is bestaat niet alleen niet, het zou ook verdomd saai zijn. Toch hoop ik dat we samen onze problemen kunnen reduceren naar een ‘aangenaam niveau’ waar het nog net boeiend is, maar we ons ook niet langer alleen voelen. Maar ik ben echt een gevoelsmens, en ik mis andere gevoelige mensen in mijn leven. Veel liefs
