Onopgemerktsluip je een leven binnenverbrijzeld dromensoms zelfs de kans om opnieuw te beginneneen nachtmerrie die zo onrealistisch lijktzelfs als je de waarheid ontwijktof net smeekt dat je verdwijntverander jehoop in angstverlangen in verdriethet onopgemerkt monster dat je in een nachtmerrie ziet je doet mensen zoveel pijnbeslist overleven en doodvoor groot en kleinmachteloos.,..wat lijkt het leven Read More

Ik zal het maar meteen bekennen: ik ben een pietje precies. Als er een stapel kranten op tafel ligt of een jas slordig over een stoel hangt, krijg ik kippenvel. Rommel voelt voor mij alsof mijn hoofd ook meteen in de war raakt. Heel vreemd maar als ik bij iemand binnenkom waar het een beetje Read More

Je bent met pensioen. Niks moet, alles mag. Je wordt ’s morgens wakker zonder wekker. Het is 6.00 uur. De regen tikt tegen de ramen alsof hij dringend naar binnen wil voor een kop koffie. Nog even snoezen en dan eruit. Je hersenen beginnen op volle toeren te draaien en het gepieker begint. Wat ga Read More

Afgeschreven? Nee, opnieuw begonnen Twee jaar geleden ging ik met pensioen. Dat klinkt als een mijlpaal, maar voor mij voelde het vooral als een eindpunt. Plots dacht ik: “Hoor ik nog wel ergens bij? Ben ik nu afgeschreven?” Er kwamen dagen van onzekerheid, van piekeren. Het leek alsof de maatschappij verderging zonder mij. Maar soms Read More

Vanaf jonge leeftijd durfde ik mij niet uiten, en dat is eigenlijk mijn hele leven zo gebleven. Ik kwam niet graag onder mensen, en deed dus alles liefst alleen. Daardoor ook kwam ik er zelden toe om te ontspannen. Ik had zo graag zoveel dingen willen doen, maar durfde niet (bijv.naar een sportclub gaan). Op Read More